Austria

Niewiele wiadomo na temat najdawniejszych mieszkańców obszaru, na którym leży dzisiejsza Austria; dolina Dunaju była zasiedlona już ok. 25 tys. lat p.n.e., kopalnie soli w Salzkammergut, czynne do dziś, eksploatowano już 800 lat p.n.e. Około 450 lat p.n.e. przybyli tu Celtowie. Przynieśli ze sobą nowy język, religię i typ miejskiej zabudowy. Ustanowili też własne państwo o nazwie Norea, którego granice odpowiadały mniej więcej granicom dzisiejszej Austrii, z wyjątkiem zachodniej części kraju. Nieustannie zagrażały mu plemiona germańskie z północy, ale prawdziwym wrogiem okazało się imperium rzymskie, które pochłonęło terytoria Celtów ok. 15 r. p.n.e. Przez ok. 50 lat Norykanie rządzili swoim krajem jak dawniej, dopóki władze rzymskie nie zdecydowały, że niepokoje na północy usprawiedliwiają zmilitaryzowanie regionu, znanego im jako Noricum.

Rzymskie Noricum
W związku z nową polityką wojskową norykańskie osady zostały ufortyfikowane. W osadzie Vindobona wybudowano szańce ziemne i urządzono garnizon, w którym stacjonowało tysiąc kawalerzystów z Brytanii. To właśnie był przyszły Wiedeń. Rzymianie utrzymywali żywe stosunki handlowe ze wszystkimi częściami imperium i poza nim, a ponieważ Dunaj był ważną arterią komunikacyjną na wschodzie, Noricum prędzej czy później musiało się znaleźć w centrum wydarzeń. Przez górskie przełęcze płynęły na południe duże ilości austriackiego złota, żelaza, soli i bydła. Rzymianie w zamian dostarczali oliwę i wino, wprowadzili hodowlę pszczół i zreformowali uprawy.